Ben de seni seviyorum...
Seni kucaklarken alemi kucaklıyorum, canimi ortaya koyuyorum gibi geliyor.
Bu benim sevgim... Vazgeçemem ondan, ona set vuramam ki...
İnan kimse de yalancı degil sevgisinde...
Beceremiyorlar, başaramıyorlar.
Bir kahraman gibi atılıyorlar bastan.
Arkasını getiremiyorlar. Yorgunluk, tembellik çörekleniyor gönüllerine.
Bence, sevgi; olağanüstü bir hediye yasama. Bütün uğraşlara; bir kolaylık, bir durak noktası, bir soluk aralığı!!!
Sevginin sonsuzluğunda sevgiye geçiş, sevgiyi yasayış...
Yani bir anlamda cennet yasamı.
Dünyada en güzeli bulma olasılığı, dünyanın en güzel yüzünü keşfetme, o yüzde dünyayı, o gozle yasama!..
Yağmurda ıslananlara koruyucu bir semsiye...
Ama güzelim, kimse bunun farkında değil.
Yorgun düşüyorlar onu taşımaktan, bıkıyorlar.
Sevgi onu taşımasını bilene güzel. Onu bir kalkan gibi, yasamın çirkin görünen yüzü için kullanırsak, daha doğrusu kullanmasını bilirsek, sevgisizliğin negatif duygularından kurtuluruz. Bütün veriler değişir, değişik profiller gözükür.
Ben diyorum ki canim... Kimse de bu yuku kolay taşıyamaz.
Sevgi; yürek ister. Özveri ister.
Sevgi; yüksek bir bakış ister olaylara...
Sevgi; zulmün, acının karşılığıdır. Onu lüks bulanlar değerini ne bilsin.
Sevgi; cesaret ister.
Sevgi; dopdolu kalp ister.
Sevgi; fedakârlık ister.
Sevgi, verecek cömertlik ister.
Hesap kitap, onun pazarında satılmaz. Alicisi bile pek bulunmaz.
Ya seversin ya seversin; karşılığını beklemeden, bir şey talep etmeden.
Karşılığını beklediğin an o, sevgi adinin kullanıldığı bir pazardır.
Ve bedelinin de çok fazla olduğu bir pazar, çok zor ödediğimiz bir pazar.
Sevgi bir çekim alanı gibi iyilikleri, güzellikleri, mana alemini çeker.
Severse öldüremez insan, severse bağıramaz, kızamaz.
Çünkü onu sevginin kaynağı olarak görür. Sevgisini verebileceği acık bir el gibi görür...
Vermek ise daima daha iyi degil mi?
Olan sey verilebilir!.. Biz de verelim canim...
Sevgisi yoksa, ne verebilecek ki insanlar!!!
Verelim ki sevgi bir cig gibi kaplasin her yeri...
Onun dogurganligindan faydalanalim. Yeni bir sevgi, yeni bir yuz, yeni bir gulus olsun.
Belki kalpler sevgi suyuyla yikanir da tertemiz olur, zaman kirliligini yasamaz..
Yaratici, insanlari kendi manalariyla goruntuledi ve bu goruntuye birlestirici olarak kendi sevgisini sundu.
Her sevgide bir birlestirici unsur var.
Hepimizin tek ortak noktasi sevgi.
Ve sevgiyi yasamak degisIk sekillerde.
Her goruntuye monte etmek sevgiyi, ozunun sevgi oldugunu bilmek.
Iste seni seviyorum derken; bunlari yapabilmeli insanlar. Boyle bakmali sevgiye.
Yoksa sozde kalan bir "Seni seviyorum." Sozu, zamanla ucar gider.
Iste bunlari yapamayanlar yalanci sayiliyor sevgisinde.
Ama bu bir kabiliyet, icten gelen bir olgu.
Kimseye de kabahat bulamayiz ki.
Bazilari sevgi hamali olarak dogar, bazimiz ise ayaginin onundeki bir tas parcasi gibi firlatir atar sevgiyi.
Biz kendimize bakalim sevgili dostum. Sevgiyle...
Bu haber 1619 defa okunmuştur.
.jpg)
